تفنگ و بندوق . تفكده ( taf - kade ) ا . پ . آتشدان و منقل و پركين . تفكر ( tafakkor ) م . ع . انديشيدن تفكر ( tafakkor ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - انديشه و فكر و تأمل و تعمق . و تفكر كردن : انديشيدن و فكر كردن . تفكر در مطالب مشكله را سنود گويند . تفكك ( tafakkok ) م . ع . نيك آرزومند نر گرديدن ماده شتر . و تفككت الناقة : نزديك زادن رسيدن ماده شتر پس فرو هشته و سست گرديد گرداگرد فرج آن و بزرگ گشت پستانش . و فلان يتفكك اى لم يكن به تماسك من حمق . تفكن ( tafakkon ) م . ع . بشگفت آمدن . و انديشيدن . و پشيمان شدن . و دريغ خوردن . و اندوهگين شدن برگذشته به گمان حصول آن . تفكه ( tafakkoh ) م . ع . بشگفت آمدن از چيزى و پشيمان شدن قوله تعالى فَظَلْتُمْ تَفَكَّهُونَ اى تندمون . و ميوه خوردن . و پرهيز كردن از آن - از اضداد است - و برخوردارى يافتن يق تفكه بالشيئ . تفكير ( tafkir ) م . ع . انديشه نمودن . تفكيك ( tafkik ) م . ع . رهانيدن و خلاص كردن . تفكيك ( tafkik ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - جداكردگى چيزى از ديگرى . تفكيه ( tafkih ) م . ع . ميوه آوردن جهة قوم . و فكههم بملح الكلام : خوش منشى نمود با ايشان بسخن لطيف و شيرين . تفل ( tafl ) م . ع . خدو انداختن و افگندن از دهان چيزى ( و الفعل من ضرب و نصر ) . تفل ( tafl ) ا . ع . آنچه از دهن بيرون اندازند شبيه به بزق ولى كمتر از آن فاوله البزق ثم التفل ثم النفت . تفل ( tafal ) ا . ع . بدبوئى كه از ترك طيب باشد . تفل ( tafal ) م . ع . تفل تفلا ( از باب سمع ) : بدبوى گرديد و تفلت المراة : خوش بوى گرديد آن زن ( ضد ) . تفل ( tafel ) ص . ع . مرد بدبوى يق رجل تفل . تفل ( tofl ) ا . ع . خدو و كفك . تفل ( toffal ) ا . ع . روباه و يا روباه بچه . تفلات ( tafel t ) ع . ج . تفلة ( tafelat ) . تفلة ( tafelat ) ص . ع . مؤنث تفل يق امراة تفلة : زن بدبوى . ج : تفلات . تفلت ( tafallot ) م . ع . تفلت الشيئ منى : در گذشت آن چيز از من . و تفلت اليه : پيكار نمود با او . و تفلت عليه : برجست بر او . تفلج ( tafalloj ) م . ع . كفته گرديدن پاى . تفلحس ( tafalhos ) م . ع . ناخوانده بمهمانى آمدن كسى را . تفلدان ( tofl - d n ) ا . پ . ظرفى كه در آن آب دهن و خلط سينه اندازند . تفلص ( tafallos ) م . ع . رهائى يافتن . تفلطس ( tafaltos ) م . ع . فراخ گرديدن بينى مردم . تفلع ( tafallo ' ) م . ع . شكافتة و بريده شدن و تركيدن پاى . تفلفل ( tafalfol ) م . ع . گام نزديك نهادن در رفتار . و خراميدن . و دندان ماليدن بسواك . و سر دو پستان پيش سياه شدن يق . تفلفل قادمتا الضرع اى اسودت حلمتاه . تفلق ( tafalloq ) م . ع . شكافته گرديدن . و سخت كوشيدن در دويدن . و شكافته و پاره پاره گرديدن . تفلقح ( tafalqoh ) م . ع . مژده دادن . تفلك ( tafallok ) م ع . گرد شدن پستان دختر . تفلل ( tafallol ) م . ع . رخنه شدن . و خفتن روى تيغ و كارد و مانند آن . و شكست خوردن لشكر . تفلية ( tafleyat ) م . ع . شپش جستن در سر . تفليج ( taflij ) م . ع . قسمت كردن . تفليح ( taflih ) م . ع . فسوس و لاغ كردن و فريفتن . تفليخ ( taflix ) م . ع . زدن . تفليذ ( tafliz ) م . ع . پاره‌پاره كردن . تفليس ( taflis ) و ( teflis ) ا خ . پ . شهرى از قفقازيهء روس كه در قديم مقر سلطنت گرجستان و در دورهء تزارى محل حكومت عمومى قفقاز بود و اينك پايتخت گرجستان و مركز حكومت جمهوريهاى ماوراء قفقاز و در كنار رود كر واقع است و سيصد هزار نفر جمعيت دارد . تفليس ( taflis ) م . ع . بافلاس منسوب كردن و حكم نمودن قاضى بر افلاس كسى . تفليص ( taflis ) م . ع . رهانيدن . تفليع ( tafli ' ) م . ع . شكافتن چيزى را و نيك بريدن . تفليق ( tafliq ) م . ع . شكافتن ( شدد للمبالغة ) . تفليك ( taflik ) م . ع . گرد شدن پستان دختر . و گرد پستان شدن دختر يق فلك ثدى الجارية و فلكت الجارية . و ستيهيدن در كارى . و گشن خواه شدن ماده سگ و خون آوردن . و دهان‌بند ساختن مر شتر